Neden korkarız duygularımızı ifade etmekten Ayıp mı? Günah mı? Utanma mı? Kimden ve neden? Duygular paylaşınca anlaşılır aslında Özgürce, gerçek, samimi Korkutan ne o zaman bizi? Durduran! Hazır mı değiliz, hazır mı değil karşımızda ki? Aynı fikirde olamayız belki. Uzlaşmak zorunda da değiliz! Ama biliriz kim nerede, ne kadar ve ne düşünüyor? Netlik, varsaymaktan daha …
Yazar: arzuberk
Umut
Usulca geldi, tuttu elimden, Tutku oldu. Yumuşaktı, içtendi, gülümsedi Hoşgörü oldu. Koşulsuzdu, sıcacıktı, samimiydi, Umut oldu. Photo credit : Engin Akyurt
Mutluluk
Apansız gelen bir telefon Masanda, kapında bulduğun bir not Vapur, çay, simit Martıları beslemek Sokak hayvanlarının yanı başında bitmesi Ailemiz Dostlarımız Yürüyebilmek Görebilmek Duyabilmek Yanağına konulan bir öpücük Bir kucak Bir bakış, sıcacık Bir mesaj içini ısıtan Tuttuğun takımın şampiyon olması Seramiğin fırından sağlam çıkması Bazen bir çarpışan araba, dönme dolap Bazen kağıt helva, pamuk …
Uçurtma…
Yaşam nedir aslında? Biriktirdiklerin mi? Deneyimler mi? Kabukların mı? Yaraların mı? Sevdiklerin mi? Koşulsuzca sevenlerin mi? Yaşam nedir aslında? Uçurtmadır Rengarenk balonlardır Dönme dolaptır Pamuk şekerdir Kaydıraktır Bir daha bir daha neşeli Kahkahadır Yaşam aslında çocuk kalmaktır...
Sen!
Listenin başına koy kendini Önce sen, sana bak! Dinle, anla, değer ver, sev, Hayallerin olsun, Önce sen seç sana iyi geleni Sen karar ver, Sen at o ilk adımı, Sen olduğun için olsun kabullerin, Sen olduğun için sevenlerin. Koşulsuz şartsız olsun, Kimin ne dediği değil, Senin ne dediğin asıl olsun. Sev kendini, bencilce değil! Bilerek, …
Öz…
Gitmek mi, kalmak mı? Söylemek mi, susmak mı? Kontrol mü, akış mı? Sevmek mi, sevilmek mi? Yürekli mi, ürkek mi? Cesaret mi? Aşk mı? Gerçek mi? Araf mı? Netlik mi? Göz, söz, öz mü? Yolcu mu, yolculuk mu? Yolda kalmak mı, yoldan çıkmak mı? Hazırlık mı, hazır olmak mı?
Ben gibi…
Müzik mi kalbimin ritmini coşturan Kalbim mi ritme uyumlanan Yeniden duyulan heyecan Tozu alınmış gibi parlayan Hep oradaymış üstü kaplı Kalktı örtü, göründü ışık Camlar açıldı Havalandı Nefes aldı yüreğim Masmavi Gökyüzü Pırıl pırıl Güneş Deniz durgun Doğa coşmuş Sakin ve bir o kadar ahenkli Ben gibi Kalbim gibi İmza : Ben
An
Hayal dedi zihnim Olur dedi kalbim Yaz dedi kalemim Bu aşk dökülmeli satırlara Yaşanmalı Akmalı Duyulmalı Resmetmeli İzlenmeli Aslıyla Kerem gibi Leylayla Mecnun gibi Destansı Özenilesi O el bir tutulsa Kalpler bir buluşsa An olsa Gerçek Özgür Cesur Yürekli İmza : Ben 🙂
Dostluk
Almak mı? Vermek mi? Beklenmedik sürprizlerle anlam katmak mı? Monolog mu? Diyolog mu? Kendi isteklerini dayatmak mı? Vermeyi bırakınca bitmek mi? Dinlemek mi? Dinlenmek mi? Anlamak mı? Uzlaşmak mı? Empati mi? Telepati mi? Varlık mı? Hiçlik mi? Dostluk !
Aşk cesura aşıktır…
Sığacak yer bulamazsın hani Yüreğin coşar, Nefes nefese, Bilinmezdesindir sanki! Atarsın sokaklara kendini Çare orada sanırsın Nefes nefese Aranır durursun. Kalp çarparken ayarlar bozulur ya, Mantık devre dışı, aklın baştan gitme hali Öyle işte! Şaşkın ama umutlu… Baş omza konsun istersin Sakin, dingin, güvenli Demir atmak istersin Samimi, saf, huzurlu. Mucizelere inanırsın Efsaneler gerçektir aslında …
arzuberk 