Ayşe Kulin “Füreya”yı okuduğum zaman başladı seramik tutkum. Füreyya Koral’dı rol model. Onun eserlerinden, tutkusundan, coşkusundan ve hayallerinin peşinden koşmasından çok etkilendim. Nerede seramikten bir duvar pano, kaftan, form, çanak, çerçeve, eser görsem depreşiverirdi tutkum. Hadi diyordu, hadi! Başla artık! Öteleme! Ancak oğlum küçük, İstanbul büyük, günler az. Yani mazeret çoktu hayale dalmak için… Derken …

Okumaya devam et Çamur ve Hayat…