Yol…

Her yola çıktığımda, her yeni yolculuğa çıktığımda neler neler öğrenirim ben…

Yola çıkmanın, yolda kalmanın, yeniden yenilenmenin keyfini mesela. An’ları kazırım zihnime, kalbime, teşekkür ederim sıkça, şükrederim. Zenginleşirim mesela!

Söylediğim yemeğin, tatlının yerel kültürlerde bilmediğin damak tadında, daha önce hiç görmediğim şekillerde servis edildiğini görürüm. Yaratıcılığı gördükçe coşarım. Bilinmeyende var olmak için üretmeyi, zihnimi, beynimi farklı çalıştırmayı mesela. Heyecanlanırım. Yeniden yenilenen anlar için kucak açar, kabul ederim. Farklı dillerde selamlamayı, teşekkür etmeyi, sohbeti keşfederim.

Özde insanı görüp gören olmaya çalışırım. Bazen bir şeylerin peşinde koştuğumuzu ya peşimizden koşturduğumuz hayatın içinde fark edemediklerimi. Birlikte zenginleşip çoğalmayı, ama kaçının gerçekten farkına vardığımı öğrenirim. Önemli olan dolu dolu yaşamak bence, farklı yaşam tarzlarımız, görüş farklılıklarımız, inançlarımız ile ama dolu dolu…  Hoşgörüyle, samimiyetle. Önemli olan yürekteki coşku, gözdeki özdeki mutluluk değil mi?

Yola çıktığımda yüreklere bakarım hep…

Sonra da dönüp aynaya…

Photo by Supushpitha Atapattu from Pexels

15 Eylül 2019

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s