Güzel İnsan’larım Benim…

Son zamanlarda çok sık tekrarlar oldum. Güzel insanlarım benim diye…

Bundan daha şanslı nasıl olabilirim? Biraz daha lütfen deyip duruyorum.

Çocukluğumdan beri hayat hep cömert davrandı bana. Işte o yüzden “hayatsanateşekkürederim” diye etiketliyorum. Kolay mıydı? Zorlanmadım mı? Neden ben diye sormadım mı? Bazen mağdur bazen de kurban rolüne girmedim mi? Evet zorlandım kolay değildi tüm rolleri o bilinçle aldım giydim. O nedenle hayatıma gelen herkese öğretileri için sonsuz teşekkür ederim.

Şamanların atasözleri gibi “ben öğrenene kadar” hayatımda var oluyor. Ben öğrenince de teşekkür ediyor ve sevgiyle uğurluyorum.

Yine bilenler bilir. Benim hayat amacım “şefkatli, cesur, adil, zarif, halinden memnun ve cömertçe paylaşmak, paylaştıkça çoğalmak ve çoğaldıkça daha da fazla paylaşmak”. İnsana, doğaya, hayvana yani bana, bize, hepimize.

Kısaca içinde bulunduğumuz evrene…

Dönüştüm çok. Bitti mi? Hayır! Dönüşmeye, öğrenmeye devam ediyorum.

Hem koçlukta hem eğitimlerde kilit kelime şudur; “almaya, öğrenmeye, gelişmeye açık mıyız?”.  Kişisel olarak cevabım evet. Ya siz? Açık mısınız? Hazır mısınız?

Belki şu anki halimin en iyi versiyonunda olabilirim. Ama iç sesim “biraz daha lütfen” demeye, “bu versiyonun bir üst modülü mümkün mü?” diye sormaya, “hayata teşekkür etmeye ve şükretmeye” vee en önemlisi “hayat amacıma hizmet edecek hayallerim gerçekleşirse nasıl olur diye merak etmeye” heyecanla devam ediyorum.

Çünkü bıraktığım yerden başlamaya, yıllar geçse de birlikte vakit geçirdiğim insanlarımla yine yeniden buluştuğumda bıraktığımız yerden devama, farkındalığıma, koşulsuz, tam ve bütünde kabule, bazen de görmek istediğimi değil de neyi görmem gerekiyor diye sormaya, ne olur göster bana Allahım demeye yine tam gaz devam ediyorum.

Renklerin ruhumu nasıl rengarenk boyadığına, bir müziğin beni nasıl dansa davet ettiğine, hayata baş aşağı bakıp hayata farklı pencereler açmaya, olanı olduğu gibi görüp üzerine hikayeler yazmamaya, su da bir çocuk sevinciyle atlayıp zıplamaya, dalmaya, kendimi suya teslime veeee yine en güzeli bunları fark etmeye devam ediyorum.

Yüzüme bir tebessüm kondurmaya, gözlerimle gülmeye, bir yunus heyecanıyla coşmaya, bir lotus gibi açmaya, hayallerimin peşinden koşmaya, her günü bana sunulmuş özel bir gün gibi kabulde kalmaya, güneşi ve günü özenle ve zarafetle ağırlamaya, geceyi yıldızları ve ayı misafir etmeye ve huzurla uğurlamaya devam ediyorum.  lotus

Beraberoluşumuza kattığınız manaya şükranlarımla…

Beraberoluş; “Ayrıyken anlamları farklı, fakat birlikteyken manaya kavuşmak”…

Güzel insanlarım iyi ki varsınız!

İmza : Ben

Bodrum, 4 Ağustos 2020

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s