profesyonel, pozitif, tutkulu, hoşgörülü, farkındalığı yüksek, motive eden, ilham alan & veren
Çok sarsıcı bir Temmuz ayı idi. Üstelik küslerin barıştığı, ellerin öpüldüğü, hoşgörünün, sevginin, nefsin kudreti ile başlamıştı. Yürek burukluğu, kırgınlık, öfke, aymazlık dolu devam ediyor... Hala anlaşılamayan. Hala yürekleri dağlayan. Çok çok üzgünüm. Bu ay ki içerik biraz kendimizin farkına varmak, hayallerimizin peşinden gitmek ve değişime kendimizle başlamak üzerine. Umarım bu belirsiz ve umutların yok …
Okumaya devam et Hayallerimizi Gerçeğe Dönüştürme Uğraşı: Hobiler
Omuz omuza versek. Bir olsak. Birlik olsak. Din dil renk ırk demeden yaşasak. Yaşatsak. Coşsak. Koşulsuzca sevsek. Ötekileştirmesek. Saygı duysak. Vicdanlı olsak. Kalbimizi koysak. Paylaşsak. Paylaştıkça çoğalsak. Merhametli olsak. Din kadar, ahlakında arkasında olsak. Yaratılanı yaratandan ötürü sevsek. Şükretsek. Yürekli olsak. Meraklı. Gelişsek. Geliştirsek. Elinden tutsak ihtiyacı olanı. Temmuz 2016
Üç koca yıl bitiyor bugün o imzayı atalı. İmzala dediler, uyutacağız babanızı! Şaşkınlık, acı Düğüm düğüm boğazlar Buğulu gözler Dokunsan okyanus gibi coşacak Akacak yanaklardan, gözyaşları Hüzün Sığmıyor içime İmzala dediler, uyutacağız babanızı! Acı çekiyor Umut kalmadı, belki yüzde birdi uyanma ihtimali Ne kadar da anlamlıydı o yüzde BİR İlk göz ağrısıydım ben onun, celladı …
Uzun zamandır inançların, aşkların, acıların, sevinçlerin, coşkuların, sevginin, hoşgörünün, anlayışın biz insanoğlu üzerindeki etkilerini araştırıyor, gözlemliyorum. Biz, biz olmaktan çıkıyoruz. Korkuyorum. Evet, itiraf ediyorum: Korkuyorum. Başka kalıplarda yürüyoruz. Mış gibi olmaya çalışıyoruz. Önyargılara, mahalle baskısına, olmazlara, yapamamalara; o ne der? bu ne der? bu yaşta olur mu? ya kırılırlarsa? gibi sorular eklenerek mazeret listesi yine …
90’ların sonu, 2000’lerin başında önce uluslararası şirketler Home Ofisler’in ve Home İşler’in iş yaşamına girmesine öncülük yaptı. Bölge ofisler kapandı. Çalışanlar artık evlerinde idi. Çalışma saatlerini ve programlarını kendileri yapıyorlardı. Evrak işleri, yazışma gibi konularda evde kalıyor, müşteri ziyaretlerini trafiğe göre yine kendileri ayarlıyorlardı. Ofiste kalanlar ise büyük bir hayranlıkla evde çalışanlara özeniyorlardı. Evde çalışınca …
Okumaya devam et Kurum Kültürü : Home Ofisler – Home İşler ve Esnek Saatler
Sıradan bir Cumartesi idi. Ertesi gün anneler günü olsa da bana günler hep yapay gelirdi. Sevgililer günü, anneler günü, babalar günü, kadınlar günü vs. vs. Neden bir güne sığdırıl ki diye düşünürdüm. 4 yıl önceki anneler gününe kadar... Bir çoğunuz babamın maneviyata yolculuğundan haberdar. Bu hikaye onun yolculuğa hazırlık hikayesi. Tevekkül, tefekkür, hoşgörü hikayesi. Son …
Son birkaç aydır kurum kültürü üzerine odaklandım ve okuyuculardan gelen geri bildirimlerle bu ay ki yazımı kıyafet seçimi üzerine yazmak istedim. Yazılı olsa da olmasa da giyim tarzı çok önemli bir kurum değeri. Dayanışma, iletişim, yaratıcılık, mükemmellik kadar önemli! Çalışanlarımızın giyim tarzı, kişisel bakımı gerek içeride gerek dışarıda kurumun duruşunu birebir yansıtıyor. Son 10 yılda …
Okumaya devam et Kurum Kültürü: Gardırop Yönetimi / (Wardrobe Engineering)
İnsanoğlu “bulunduğu kabın hacmini alan” bir canlıdır. Ve çalışanlar da çoğunlukla bulundukları kurumun kültürünü içselleştirirler. Bu sebeple iş dünyasında ilişki yönetimi için en önemli unsurlardan ve sağlayıcılardan biri de, sağlıklı bir kurum kültürünün varlığıdır. Açık iletişimi, rasyonelliği ve çok sesliliği teşvik eden kurumlarda ilişkiler çok daha sağlam bir temelden başlar, dolayısıyla tartışmaların pek azı çatışmaya …
Okumaya devam et İletişim Sohbetleri – Kurum Kültürü “Eylem ve Söylem”
Ben babamla sevdim şiirleri... Ondan dinleye dinleye.. Bana Bir Şarkı Söyle Özledim sesini ne olur konuş Bir gül açtır zamanların ötesinden Karanlıklar içindeyim, kap karayım bugün gel Gök mavisinden, deniz mavisinden Bana bir şarkı söyle İçimde bir şey kımıldıyor Gözlerim kan çanağı, yorgunum, uykusuzum Bir baksana ne haldeyim deli divane Yaralıyım, çaresizim umutsuzum Bana bir …
Acıyor kanıyor akıyor Feryat figan ağlıyor Gitti giden Geri gelmiyor Vicdan bedene sığmıyor Söz yok yüz yok ruh yok Acıyor acıyor içim
