Her neredeyseniz durun biraz. Kapatın gözlerinizi. Dinleyin! Ne duyuyorsunuz? Araba sesi, insanların ayak – topuk sesleri, sakin mi?, koşturuyorlar mı?, Kuşlar! Peki ama hangisi; martı, ağaçkakan, kumru, güvercin, serçe! seyyar satıcılar mı, dalganın kıyıya vuruşu mu! Duyuyor musun? Kokusu ne? Fırından yeni çıkmış taze ekmek, mis gibi bir kek, ya da o en çok sevdiğiniz …
Yazar: arzuberk
Sevgi Reçetesi
bir yuva ortamı içi ısıtılmış dört duvar arasında misafirler için bir kanepe, iki koltuk, renkli bir kaç yastık ortada ikramlara yetecek kadar bir sehpa olsun yeter telveli mehmet efendi kahve kokusu demlenen beş çayı kokusunun öncüsü olsun fırında sabah sevgiyle yoğrulmuş peynirli poaçalar birden fazla çocuk da olsun saf, tertemiz enerjiler oynasın etrafımızda sen gel …
Eylül ve Ben
17 Eylül olduuuuu diye başladı herşey gece yarısı…. Sonra saat 12’yi geçtiğine göre, yaş günü çocuğu oldun bile.. Herşey gönlünce olsun diye sesli mesaj gönderenler… Kahkaha ile yaşa, hayal et, yine yeniden cesur adımlarla devam et diye dilenen dilekler… Pastandaki her mum hayatının ışığıdır. Mumlar çoğaldıkça ışığının artacağını da unutma. Daha aydınlık günlere hoş geldin …
Akış
Sevgi nedir? Bencillik mi, cömertlik mi? Özen mi, vurdum duymazlık mı? İstedim ol, sıkıldım git mi? Öncelik mi, sıra sana da gelir mi?Koşulsuzca mı, şunu bunu onu yaparsan mı? Sevda nedir? Bekle zamanı gelince mi, vakti geldi deyip sıkıca sahip çıkmak mı? Kıskançlık mı, özgürlük mü? Bakmak mı, görmek mi? Yarın yoksa eğer yaşamı ıskalamak …
Yol Hikayeleri – II
Direnmemek lazım hayata. Bazen akışa Bazen akıntıya karşı Belli olmaz yolun ne çıkaracağı karşına Sadece otur ve dinle Geleni kabul Gidene eyvallah Doğa sana Yolu gösterir Sen yeter ki harekette kal Kaz Dağları Ekim 2019
Yol Hikayeleri – I
An da olmak ile an da kalmak Anda kalırken farkında olmak Hafızaya kazımak Gün değildir saat değildir aslolan Kiminle olduğun da değil Kendinle misin Görüyor musun Duyuyor musun Dinliyor musun Teşekkür ediyor musun Seviyor musun An da olmak an da kalmak Adım atıyor musun kendine Üstadın dediği gibi barışık mı “iç çocukla dış çocuk” Yapmak …
Elif
Kanatlanmak gerek sıkça Pervanenin ateşe kanatlanışı gibi Gökyüzünde süzülen kuşlar gibi Çıkmak gerek yukarı bazen Yaşananlara bir de yukarıdan bakmak için Ne kadar küçük olduğunu veya olduğumuzu anlamak için Dert edilenlerin ettiklerimizin küçüklüğünü görmek için Kanatlanmak gerek sıkça Sevgiyi daha yürekten içten hissetmek için Tutkuyla yaşama bağlanmak için Çevreyi değilde içindekini görmek için, gören olmak …
Ben…
Ölü balık gibi baktığım günlerim vardı benim; Boş, hissiz, anlamsız! Yaşamın, yaşanmaya değer olmadığı günler… Boşlukta kendimi kaybettiğim günlerim vardı benim; Sağır, dilsiz, kör, duygusuz. Ait olmaya dair kaygılar! Ailem, dostlarım, hocalarım vardı benim; zenginliğim. Yanımda, sağımda, solumda, ardımda. Görmek istediğimle görmem gerekenlere rehberlik edenlerim. İnanan, güvenen, sarıp sarmalayanlarım. Sanki derin bir uyku, kabus. Gün …
Nefes
Nefes almaktır yaşam. Kalbin atması, hücrelerin yenilenmesidir. Görmek, duymak, dokunmak, An'ın farkında olmaktır. Kapatın gözlerinizi, nefes alın derin, sakin, hissederek. Dinleyin! Neler duyacaksınız, şaşıracaksınız. Gözünüzü kapadığınız yer neredeyse duyduklarınız da değişecek! Doğadaysanız rüzgarın sesini, yaprakların neşesini, kuşların, börtü böceğin şarkılarını, hatta çook uzaktan gelen derenin suyun akışını. Eğer sokaktaysanız, odaklanın derin nefes, çünkü her gün geçtiğiniz …
Yol…
Her yola çıktığımda, her yeni yolculuğa çıktığımda neler neler öğrenirim ben… Yola çıkmanın, yolda kalmanın, yeniden yenilenmenin keyfini mesela. An’ları kazırım zihnime, kalbime, teşekkür ederim sıkça, şükrederim. Zenginleşirim mesela! Söylediğim yemeğin, tatlının yerel kültürlerde bilmediğin damak tadında, daha önce hiç görmediğim şekillerde servis edildiğini görürüm. Yaratıcılığı gördükçe coşarım. Bilinmeyende var olmak için üretmeyi, zihnimi, beynimi …
